Każdy by tak chciał. Zbudować i urządzić to wymarzone lokum. Nie dbać o kredyt, nie dbać o metraż. Umościć się wygodnie na różanej kanapie wschodniej sali arrasowej we własnej posiadłości. Kontemplować widok na oranżerię i wsłuchiwać się w okrzyki dochodzące z przyległej kręgielni. A przy tym podjadać pyszne pieczarki z podziemnej uprawy. Teraz każdy już tak może – królowi ani graczowi nikt nie zabroni. Czytaj dalej
Spośród kilkuset gier debiutujących na tegorocznych targach w Essen zamówiłam zaledwie kilka, starając się, by były to tytuły ciekawe tematycznie i o różnej trudności rozgrywki. Po pierwszych partiach mój entuzjazm jest ogromny, bo poza jednym rozczarowaniem, reszta tytułów okazała się dobra, a wręcz znakomita. Cieszę się więc nimi jak kronopio, żyję z pustym portfelem, ale szczęśliwa, głaszczę nowe nabytki po śmierdzących jeszcze farbą pudełkach i mruczę sobie: piękne gry, mądre gry, najcudowniejsze gry. Czytaj dalej
Oko za oko, ząb za ząb, kość za kość. Tak chyba najkrócej można opisać wrażenia z rozgrywki w nową grę Krzysztofa Wolickiego, opartą na powieści Andrzeja Ziemiańskiego. Gra, wydana przez wydawnictwo RedImp, przeznaczona jest dla 2 do 5 graczy. Rozgrywka toczy się w fantastycznym świecie królestwa Troy, zaś celem graczy jest zdobycie władzy w owym królestwie. Czytaj dalej
Snow Tails to gra, która jak żadna inna zmroziła mnie prostotą swojego konceptu i rozmachem samej rozgrywki. Przeglądając relacje z tegorocznego Gen Con-u natknęłam się na zapowiedź kolejnego wydania tej gry w październiku, postanowiłam więc przypomnieć ten tytuł w krótkim opisie. Czytaj dalej
Nazwą mankala określa się całą rodzinę gier pochodzących z Czarnego Lądu. Warto się nią zainteresować, bo poza ciekawą historią, egzotycznym pochodzeniem i całkiem niegłupią rozgrywką mechanizm mankali spotkamy w niektórych współczesnych planszówkach. Oware jest najbardziej znanym wariantem mankali. Wiele odmian tej gry rozgrywanych było w Zachodniej Afryce, a wraz z niewolnikami dotarła też do regionu Karaibów. Inne nazwy pod którymi ukrywa się Oware to: Wari, Warri, Woro, Awele, Ayo, Ayoayo, Kboo lub Kale. Czytaj dalej
Dziś kilka słów o grze, która już od trzech lat utrzymuje się w czołówce mojej prywatnej listy gier przeznaczonych tylko dla dwóch graczy.
Targi to gra wydana pierwotnie przez wydawnictwo Kosmos w serii gier dwuosobowych. Jej autorem jest Andreas Steiger, i mimo, że Targi była jego debiutanckim dziełem, zyskała nominację do nagrody Kennerspiel des Jahres w 2012 roku i uznanie graczy na całym świecie. Wydana została w wielu wersjach językowych, w tym greckiej i japońskiej, lecz niestety nie doczekała się polskiego wydania. I jest to wielka szkoda, bo raz, że gra jest bardzo dobra; dwa, że te kilkadziesiąt kart aż prosi się o piękne polskie tłumaczenie. Czytaj dalej
Zaczęły się wakacje, czas wyjazdów i odwieczny problem: jakie gry zabrać, by zmieściły się w walizce lub nie przeciążyły plecaka? Jakich nie porwie wiatr i nie zasypie plażowy piasek? Jakie zmieszczą się do kieszeni i na stoliku w pociągu? Czy na wakacjach da się w ogóle zagrać w coś poważniejszego? Poniżej kilka propozycji. Czytaj dalej
Medina to gra jedyna w swoim rodzaju. Rozgrywkę zaczynamy przy prawie pustej planszy, po której hula pustynny wiatr i pęta się mały samotny ludek, a tylko jedno z wysuszonych pomarańczowych pól ożywia niewielka studnia. Kończymy ją za to podziwiając ogromne zaludnione miasto pełne kolorowych pałaców, orientalnych mauretańskich dachów i wystrzępionych murów. Grę kończymy też pełni emocji, bo rozgrywka bywa nerwowa oraz wymaga koncentracji i myślenia, mimo że zadaniem gracza w każdej turze jest po prostu umieszczenie dwóch budynków ze swej puli na planszy. Czytaj dalej
OWACON to gra dla 3 lub 4 osób projektu japońskiego autora BakaFire. To autor, który zdobył spore uznanie dzięki grze Tragedy Looper – dedukcyjnej grze o pętlach czasowych opartej na 10 scenariuszach. Dla odmiany, OWACON jest japońską wariacją na temat worker-placementu pomieszaną z ukrytymi celami i elementami dedukcji. Dość interesująco brzmi warstwa fabularna gry: oto gracz budzi się w ruinach starego świata próbując odszukać jakieś ślady dawnych wartości. Wieloletni sen zatarł większość jego wspomnień. Ludzie, mieszkańcy starego świata, pozostawili mu misję oraz reguły, których powinien przestrzegać. Kłopot w tym, że pamięta jedynie dwa z ośmiu istotnych przykazań ludzkości. Czytaj dalej
Cubist to szybka i efektowna gra z 2014 roku, wykorzystująca kości do budowania trójwymiarowych struktur. Autorzy: Steven Poelzing i Alf Seegert tematycznie osadzili ją w geometrycznym świecie kubizmu, przy okazji umożliwiając graczom poznanie nazwisk i dzieł kilku ciekawych artystów. Gra przeznaczona jest dla 2 do 4 osób, doskonale testując ich wyobraźnię przestrzenną. Czytaj dalej